Letterfretter

een vertaalbureau dat hoofdzakelijk vertaalt vanuit het Nederlands naar het Fries. Voornamelijk op het gebied van dienstverlening voor het bedrijfsleven en particulieren.

in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.

Over Baukje

Ik ben op 13 december geboren in Poppenwier in De Lege Geaën en heb altijd een voorliefde voor talen gehad, vooral voor de Friese taal. Samen met de interesse voor toneel/theater was het op een bepaald moment logisch om eens een toneelstuk te vertalen. Toen ik de smaak te pakken had, was er geen houden meer aan. Het werd mijn passie. Het officieel benoemen fan ‘letterfretter’ van mijn vertaalburo in 2004 heeft mijn leven nadien in positieve zin veranderd. Elke dag heb ik de luxe om wat met ‘mijn’ taal te doen, alles uiteraard voor het goede resultaat. Dat is mijn streven, dat is mijn doel!

Oer Baukje

Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!

Voorbeelden / Foarbylden

In saaklike affêre (Alan Ayckbourn)

Frank: Ja, maar dat is geen echt bewijs. Neem mij nou, bijvoorbeeld. Ik kan me omdraaien en zeggen..waar hangt Fiona uit op dit moment? En het antwoord zou zijn..ik heb geen flauw idee. Maar ik zou niet direct aannemen dat ze met de buurman in bed ligt. De kans is groter dat ze bij de kapper zit.

In bytsje sear (Harold Pinter)

Flora: Barnabas? Ah, Barnabas. Alles is gereed. Ik wil je mijn tuin laten zien, jouw tuin. Je moet ze zien: mijn japanse kwee, mijn winde...mijn kamperfoelie, mijn clematis. Het wordt zomer. Ik heb je parasol voor je opgezet. Je kan lunchen in de tuin, bij de vijver. Ik heb het hele huis voor je opgepoetst. Het glimt als een spiegel.

Wat in gekke man...en syn frou dan? (Alan Ayckbourn)

Ronald: Dan moeten wij lid worden van de kabouters, nietwaar? (hij lacht) Sidney: (lacht het langst) Ja, een goed idee. Lid worden van de kabouters (hij lacht) Moet je tegen Dick zeggen. Die komt niet meer bij. Geoffrey: (na een pauze) Een paar mooie benen. Ronald: Ja. Sidney:Dick? Geoffrey: Zijn vrouw. Sidney: Lottie? O ja. Weet je, ik geloof niet dat ze me ooit opgevallen zijn.

Maitiid (Haye van der Heyden)

Marja: En hoe ging het toen verder met je moeder? Stella: Die heeft eigenlijk nog wel een mooi leven gehad daarna. Ze had veel vrienden. En veel dieren. En ze schilderde. Fruit. Appels, peren, citroenen. Alleen fruit. En de schaal waar het op lag. Altijd dezelfde schaal, altijd ander fruit. Martin: Dus jij dacht: trouwen doe ik nooit? Stella: Ik weet niet wat ik dacht. Ik dacht niet zoveel eigenlijk. Het ging allemaal vanzelf. Ik had eigenlijk nooit echt lang vaste vriendjes. Tot ik jou tegenkwam. Ik vond jou leuk.

It laadsje (Annie M.G.Schmidt)

Vrouw: Och, je weet wel, je hebt van die koffertjes met aan de ene kant papieren en aan de andere kant je nachtspullen. En dan is er nog een zijvak. Afijn, ik kijk in dat zijvak. En wat zie ik in dat zijvak? Een zwembroek. Zo'n hippe, geel gestreepte tanga en een geel T-shirt. Nou, dan denk je toch: he? Ja, dat dacht ik toen ook hoor.

Ja, mar dat is gjin echt bewiis. Nim my no bygelyks. Ik kin my omdraaie en sizze..wêr hinget Fiona út op it stuit? En it antwurd soe wêze..ik ha gjin flau idee. Mar ik soe net daliks oannimme dat se mei de buorman op bêd leit. De kâns is grutter dat se by de kapper sit.

Flora: Barnabas? Ah, Barnabas. Alles is klear. Ik wol dy myn tún sjen litte, dyn tún. Do moast se sjen: myn Japanske kwee, myn klimmer….myn kamperfoelje, myn klematis. It wurdt simmer. Ik ha de parasol foar dy opsetten. Kinst yn’ e tún bôle-ite, by de fiver. Ik ha it hiele hûs foar dy oppoetst. It glimt as in spegel.

Ronald: Dan moatte wy lid wurde fan de kabouters, is’t net sa? (hy laket) Sidney: (laket it langst) Ja, in goed idee. Lid wurde fan de kabouters (hy laket) Moast tsjin Dick sizze. Dy komt net mear by. Geoffrey:(nei in skoftke) In pear moaie skonken. Ronald: Ja. Sidney: Dick? Geoffrey: Syn frou. Sidney: Lottie? O ja. Witst, ik leau net dat se my oait opfallen binne.

Marja: En hoe gie it doe fierder mei jim mem? Stella: Dy hat eins noch wol in moai libben hân dêrnei. Se hie in protte freonen. En in protte bisten. En se skildere. Fruit. Appels, parren, sitroenen. Allinne fruit. En de skaal dêr’t it op lei. Altyd deselde skaal, altyd oar fruit. Martin: Dus do tochst: trouwe doch ik noait? Stella: Ik wit net wat ik tocht. Ik tocht net safolle eins. It gie allegearre fansels. Ik hie eins noait echt lang in fêste freon. Oant ik dy tsjinkaam. Ik fûn dy leuk.

Frou: Och, do witst wol, do hast fan dy kofferkes mei oan de iene kant papieren en oan de oare kant dyn nachtguod. En dan is der noch in sydfak. Hawar, ik sjoch yn dat sydfak. En wat sjoch ik yn dat sydfak? In swimbroek. Sa’n hippe, giel streepte tanga en in giel T-shirt. No, dan tinkst toch: hin??? Ja, dat tocht ik doe ek hear.

Offerte aanvragen / oanfreegje

Wa’t op bleate fuotten
oer de ierde giet
fynt as fansels it paad;
it freonlik bûgjen
fan it gers,
it warskôgjen
fan in puntige stien,
de waarmte en de kjeld.
Op eltse reis werom lyksa
Baukje Wytsma