in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Hij: Ik snap bêst datst lilk bist. Sy: O ja? Hy: Do bist lilk omdat ik fuort gien bin. Sy: Soe it? Hy: Do hast it gefoel dat ik dy yn’e steek litten ha. Sy: It gefoel?
Leo: Is dit no behang of is it stúkwurk?
Kastlein: Al sla je my dea.
Leo: Omdatst gjin naden of sa sjochst. Want normaal sjochst dochs wol wat fan in naad, by behang, wylst by stúkwurk de naden krekt helendal tichtsmard wurde. Mar it is moai dien, it is fakwurk.
Iris: Is dat beppe Nora? Antoin: Wa? Iris: Neist dy man dy’t de earm om har hinne slein hat (Antoin sjocht) Antoin: Ja, dat is Nora. Iris: Moaie frou wie dat. Antoin: Ja (se drinke) Wat binne dyn plannen? Bliuwst sliepen?
Jacob: (tsjin Liesbeth) Goed mefrou, no kinne jo him in gesellige jûn besoargje!
Liesbeth: Ik tocht, dat hy my in gesellige jûn besoargje soe!
Jacob: No ja, meitsje jim der tegearre in gesellige jûn fan. In hapke ite.. wat drinke en dan…(lûkt it bêd nei ûnderen) Joepie!
Johan: Is dyn poes fuortrûn, Lau? Marie: Och, dat bist makket even in kuierke, ju. Hy is sa werom. At er honger krijt, kloppet er fansels op’e doar. Docht it baaske ek altyd.
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!