in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Iris: Is dat beppe Nora? Antoin: Wa? Iris: Neist dy man dy’t de earm om har hinne slein hat (Antoin sjocht) Antoin: Ja, dat is Nora. Iris: Moaie frou wie dat. Antoin: Ja (se drinke) Wat binne dyn plannen? Bliuwst sliepen?
Willem: Tusken al dy froulju? Hoefolle froulju hast dan? Theo: No, ik mar ien fansels, mar Chunglu hat sân. Toos: Godsamme noch ta, sân! Willem: No, dêr bist moai klear mei, dan hast ek daliks sân skoanmemmen hear, betink dat wol.
Jessica: Nee! Hast wer deselde jurk kocht! Betty: Nee! Is dat net grappich! Jessica: Do dochst it mei opsetsin. Dan kin net oars. Betty: Hy wie yn de útferkeap. Ik kin toch ek net witte datsto persys deselde hast. Oars hie ik wol in oare kleur nommen. Jessica: Makket fierder ek neat út. Mei ik Bob oan dy foarstelle?
Robbie: Dat is wol in bytsje wier. Sjoerd: Do bist in ordinêre dief. Harrie: Hee Sjoerd, harkje no even. Litte wy der no ús foardiel mei dwaan. Sjoerd: En wat hiest yn’e holle? Harrie: Hiel simpel. Ik ha hjir in lytse foarrie klear stean. Dy ferkeapje ik gewoan even net troch en – ploep – sûnder dat wy ek mar wat hoege te dwaan, sjit de omset omheech.
Dick: Dy happe yn elke Frânsman, dy’t beskikber is. Doe’t ik der sakrekt yn kaam, stie dy Martha fan dy al te swingen mei in slipke foar har…dy wie al mei har warming-up dwaande
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!