in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Tom: en dan wurdst sa agressyf as de pest, mar ik krij se noch wol…my kapot meitsje…ik kin hielendal neat mear dwaan…sit de hiele dei mei de harses by sa’n rotjonge…It wurk…alles watst opboud hast..do kinst dochs neat mear…En dan wat se der allegearre noch by roke..
Onno: Sjochst dit klokje?
Harrie: Ja, moai klokje, moai (wol it pakke)
Onno: (grypt it krekt op tiid foar him wei) Oer fiif minuten binne jim wer fan board en sit ik oan de Martini.
Leo: Is dit no behang of is it stúkwurk?
Kastlein: Al sla je my dea.
Leo: Omdatst gjin naden of sa sjochst. Want normaal sjochst dochs wol wat fan in naad, by behang, wylst by stúkwurk de naden krekt helendal tichtsmard wurde. Mar it is moai dien, it is fakwurk.
Ja, mar dat is gjin echt bewiis. Nim my no bygelyks. Ik kin my omdraaie en sizze..wêr hinget Fiona út op it stuit? En it antwurd soe wêze..ik ha gjin flau idee. Mar ik soe net daliks oannimme dat se mei de buorman op bêd leit. De kâns is grutter dat se by de kapper sit.
Hans: Ik wit net wat ik leaver ha. Talent, of sa’n ebbehouten lichem. Nick: in stik hout makket noch gjin Stradivarius. Hjir moat ik even oer neitinke. Ties: Wat seist dat wer moai!
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!