Letterfretter

een vertaalbureau dat hoofdzakelijk vertaalt vanuit het Nederlands naar het Fries. Voornamelijk op het gebied van dienstverlening voor het bedrijfsleven en particulieren.

in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.

Over Baukje

Ik ben op 13 december geboren in Poppenwier in De Lege Geaën en heb altijd een voorliefde voor talen gehad, vooral voor de Friese taal. Samen met de interesse voor toneel/theater was het op een bepaald moment logisch om eens een toneelstuk te vertalen. Toen ik de smaak te pakken had, was er geen houden meer aan. Het werd mijn passie. Het officieel benoemen fan ‘letterfretter’ van mijn vertaalburo in 2004 heeft mijn leven nadien in positieve zin veranderd. Elke dag heb ik de luxe om wat met ‘mijn’ taal te doen, alles uiteraard voor het goede resultaat. Dat is mijn streven, dat is mijn doel!

Oer Baukje

Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!

Voorbeelden / Foarbylden

It diner (nei de roman fan Herman Koch)

Babette: Dat was in het begin. Maar later. Later is er toch wel een moment geweest? Ik bedoel dat Claire het zelf inmiddels niet meer begreep. Ze dacht dat haar kind haar al vergeten was. Paul: Doe niet zo idioot. Natuurlijk was Michel zijn moeder niet vergeten. Hij wilde nu eenmaal niet naar het ziekenhuis. Ik heb het hem vaak genoeg gevraagd. Ik bedoel, ik wilde hem niet dwingen.

Chunglu (Ton Elstgeest)

Willem: Tussen al die vrouwen? Hoeveel vrouwen heb jij dan? Theo: Nou, ik maar een natuurlijk, maar Chunglu heeft er zeven. Toos: Godskrimmeneel, zeven! Willem: O nou, daar ben je mooi klaar mee, dan heb je meteen ook zeven schoonmoeders hoor, bedenk dat wel.

Stookoalje & Sangria

Feikje: Ja, in een normale situatie wel, ja. Maar het gaat toch helemaal niet goed met Strikje. Ronald: Verdomme, die kutkat. Je kan van hieruit toch niks doen, dus het heeft geen enkele zin om te bellen. Claire: (bemoeizuchtig) Als ze nou gewoon even wil bellen!  

De bonbonfabryk (Jon van Eerd)

Robbie: Dat is wel een beetje waar. Sjoerd: jij bent een ordinaire dief. Harrie: Hee Sjoerd, luister nou even. Laten wij er nou ons voordeel mee doen. Sjoerd: En wat had je in je hoofd? Harrie: Heel simpel.Ik heb hier een voorraadje klaar staan. Die verkoop ik gewoon even niet door en - ploep - zonder dat we ook maar iets hoeven doen, schiet de omzet omhoog.

Lêste reis (Haye van der Heyden)

Betty: Heb je dat nog uitgekeken? Er kwam geen eind aan. Wat een ellende allemaal. Wat een depressie. Maar een mooi verhaal over die houtduiven. Vond ik een mooi verhaal (Victor zwijgt) Als je denkt dat ik hier met ruziezoekende buren en in kerel, die je wel door de wc kan doorspoelen, twee weken op deze berg ga zitten, dan heb je het mis.

Babette: Dat wie yn it begjin. Mar letter. Letter is der toch wol in momint west? Ik bedoel dat Claire it sels yn de tuskentiid net mear snapte. Se tocht dat har bern har al fergetten wie. Paul: Doch net sa idioat. Fansels wie Michel syn mem net fergetten. Hy woe no ien kear net nei it sikehûs. Ik ha it him faak genôch frege. Ik bedoel, ik woe him net twinge.

Willem: Tusken al dy froulju? Hoefolle froulju hast dan? Theo: No, ik mar ien fansels, mar Chunglu hat sân. Toos: Godsamme noch ta, sân! Willem: No, dêr bist moai klear mei, dan hast ek daliks sân skoanmemmen hear, betink dat wol.

Feikje: Ja, yn in normale situaasje wol ja. Mar it giet dochs helendal net goed mei Strikje.

Ronald: Ferdomme, dy kutkat. Kinst hjirwei dochs neat dwaan, dus it hat gjin inkeld nut om te beljen.

Claire:(bemuoisuchtich) At se no gewoan even belje wol!

Robbie: Dat is wol in bytsje wier. Sjoerd: Do bist in ordinêre dief. Harrie: Hee Sjoerd, harkje no even. Litte wy der no ús foardiel mei dwaan. Sjoerd: En wat hiest yn’e holle? Harrie: Hiel simpel. Ik ha hjir in lytse foarrie klear stean. Dy ferkeapje ik gewoan even net troch en – ploep – sûnder dat wy ek mar wat hoege te dwaan, sjit de omset omheech.

Betty: Hast dat noch útsjoen? Kaam gjin ein oan. Wat in ellinde allegearre. Wat in depresje. Mar moai ferhaal oer dy houtdowen. Fûn ik in moai ferhaal. (Victor swijt) Asto tinkst dat ik hjir mei rûzjesykjende buorlju en in keardel dy’st wol troch it húske spiele kinst, twa wike op dizze berch sitten gean, dan hast it mis.

Offerte aanvragen / oanfreegje

Wa’t op bleate fuotten
oer de ierde giet
fynt as fansels it paad;
it freonlik bûgjen
fan it gers,
it warskôgjen
fan in puntige stien,
de waarmte en de kjeld.
Op eltse reis werom lyksa
Baukje Wytsma