in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Helen: Bist fallen?
Richard: Nee, ik bin foar de lol op’ e flier lizzen gien
Helen: Dit kin sa dochs net? Wêrom fregest Lizzy net wer? Asto dyn ekskús oanbiedst dan wol se bêst..
Richard: Nee
Vrouw: Do mochtst sels in bus bestjoere. Mar no meist helendal neat mear bestjoere fan dokter, want do bist ôfkeurd. Man: Ja, troch dy rotdokter. Hy is net iens by my yn’e auto stapt. Ast ien keure moast foar it rydbewys soest doch minstens in stikje mei him de dyk op gean moatte. Mar nee, dizze man net!
Guy: Sis noait mear soks datst by my wei giest. Begrepen? Ast my oait foar skut setst troch fuort te rinnen, dan brek ik dy de poaten. Wolst dat leaver? En dan sil ik dyn gesicht sa ferbouwe dat der noait mear in fint nei dy sjen wol.
Isa: Psychiaters ha altyd rare âlders. Patty: Hienen dy fan dy rotte tosken? Isa: Nee, mar ús heit wie toskedokter, dat telt ek en syn âlders, no dat wie treurich yn dy mûlen hear.
Barbara: Dochs wol spitich fan dy gesellige keuken. Mei ik dat even sizze?
Suzanne: Mem, wy binne hjir foar Robbie.
Marius: It oanrjocht kaam oant krekt boppe myn knibbels. As ik in stik bôle smard hie, moast ik mei spit op’e bank.
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!