in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Frou: No, es sjen. Jos en Emma fansels.
Man: Jos en Emma. Myn God. Wêrom dy twa?
Frou: It binne de bêste freonen dy’t wy ha.
Man: Freonen? Omdat wy ien kear wyks bridge?
Lee:
It iennige wat ik wol is dyn auto liene.
Austin:
Nee!
Lee:
Ien die mar. Ien dei.
Austin:
Nee!
Lee:
Ik gean net fierder as 20 myl út de buert. Dat beloof ik dy. Kinst de teller kontrolearje.
Feikje: Ja, yn in normale situaasje wol ja. Mar it giet dochs helendal net goed mei Strikje.
Ronald: Ferdomme, dy kutkat. Kinst hjirwei dochs neat dwaan, dus it hat gjin inkeld nut om te beljen.
Claire:(bemuoisuchtich) At se no gewoan even belje wol!
Syn jûn is wer goed. No ja,sa lang at er my mar net út’e krante foarlêst (de man laket om in stikje dat er lêst) O, hy is al oan’e strip ta. Dat laitsjen wie foar my bedoeld.Moat ik him freegje wat der te laitsjen falt. No, dat doch ik dan moai net
Willem: Tusken al dy froulju? Hoefolle froulju hast dan? Theo: No, ik mar ien fansels, mar Chunglu hat sân. Toos: Godsamme noch ta, sân! Willem: No, dêr bist moai klear mei, dan hast ek daliks sân skoanmemmen hear, betink dat wol.
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!