in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Beppe: Herbert hat helendal gjin ferlet fan in trou froutsje dat slaafsk alles foar him docht. O, begryp my net ferkeard. Ik hâld fan myn beppesizzer en ik winskje him it alderbêste.
Bep: Wat foar guod? Tillie: Tsjin skimmel. Bep: Hasto skimmel? Tillie: Efter. Bep: Wêr hast dat yn godsnamme oprûn? Tillie: Ik net, it húske. Griene oanslach. Bep: Dat jout krekt wat lanliks.
Marjo:
Hy sit yn syn wurkkeamer. Achter syn kompjûter.
Marc: Porno hoecht helendal net ferkeard te wêzen foar in relaasje.
Marjo: Nee, hy sit te wachtsjen.
Marc: Wêr op?
Marjo: Op persys it goeie momint om te keapjen of te ferkeapjen. Oandielen, opsjes, wit ik it.
Isa: Psychiaters ha altyd rare âlders. Patty: Hienen dy fan dy rotte tosken? Isa: Nee, mar ús heit wie toskedokter, dat telt ek en syn âlders, no dat wie treurich yn dy mûlen hear.
Frou:Wat tochtste? Ik ha hjoed frij, ik sil mar es ekstra lang dûse. Man:Ik ha net frij. Frou:O, nee. Dyn rêch. Man:Doch mar wat makliks. Makaroany of sa. Frou:Makaroany kin ek bot yngewikkeld wêze. Dat witsto net, want do siedst noait iten (stilte) Wêrom wiest no sa lang ûnder de dûs? Fûnst dat ûntspannend?
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!