in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Joris: Wie it net…mei in fioele? Michiel: Gjin fioele. Wie it mar in fioele west. In fioelkiste. Mei dêr yn in pakje sjek, in oanstekker, in pin en in beurs. Har: ôfgryslike oansteller. Michiel: Elk rûn doe mei in fioelkiste as tas, dat wie moade. Har: Wy net. Joris: Wy hienen plestyk taskes.
Klaartje: Se meitsje it dy ek net maklik.
Nico: Dy tekening is fan in oare kahast! Moat ik no alles trije kear sizze!
Klaartje: Ik tink dat er toarst hat Niek. Hy smakt.
Nico: Ik ha ek toarst Klaar!
Annika: (saaklik) Wêr kaamst foar Matheos?
Matheos: Soest dit kontrakt besjen en ûndertekenje wolle (Annika folget Alan noch hieltyd) Annika.
Annika: Wat? O, lis mar del. Ik lês it jûn troch.
Matheos: It hat haast. It moat hjoed de doar út.
Aad: Goede foarnimmens? Bea: Ja, jo witte wol, sûner ite, mear bewege en sa. Aad: Hiel ferstannich, en dat samar midden yn it jier? Wy bewarje se meastal foar 1 jannewaris.
Mefr.Vos: En hoe komme jim dan op de typkes dy’t jim spylje moatte? Els: No dy betinke wy sels . Mefr.Vos: O ja? Goh, neam es in pear. Pim: Eh..de matroas en it hoerke. Els: En de frachtweinsjauffeur en de liftster.
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!