in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Imme: Sa diest froeger ek, doe’ st sechstjin wiest, ast it oer dat fanke fan de buorlju hiest. Stuart: Dat is net wier. Trouwens, do bist fierstente jong om dy dat noch foar de geast te krijen. Imme:Wy seagen altyd stikem nei jim troch in gat yn it stek. Stuart: Hâld op! Hâld der oer op! Gean do no mar fuort. Imme:Oohhh! Ik meitsje it net te let. Fijne jûn.
Prinses: Ja, alle wiken litst in nije rige frijers lâns komme, mar ik ha der helendal gjin nocht oan om te trouwen. Myn libbentsje as prinses hjir befalt my noch heel goed.
Kening: Alle famkes fan dyn leeftyd binne al lang troud. Moast dochs in kear it hûs út. Of woest oant dyn tachtichste de sjike prinses úthingje? Hjoed nimst in beslút, hearst my? Oars nim ik maatregels. Do sikest mar ien út hjoed.
Johan: Is dyn poes fuortrûn, Lau? Marie: Och, dat bist makket even in kuierke, ju. Hy is sa werom. At er honger krijt, kloppet er fansels op’e doar. Docht it baaske ek altyd.
Frou: Wy hienen it oer dy en Cheung. Man: Ja, dy skattige Cheung. Hy is sa lyts, hy past yn de kofferbak fan dyn C1. Frou:Yn de kofferbak fan myn auto? Hoe witst dat? Man:Hy wie mei it ôfrûne wykein. Frou:Cheung wie mei, nei Grins, it ôfrûne wykein? Man: Ja, ik koe him sa lang net misse.
Tom: en dan wurdst sa agressyf as de pest, mar ik krij se noch wol…my kapot meitsje…ik kin hielendal neat mear dwaan…sit de hiele dei mei de harses by sa’n rotjonge…It wurk…alles watst opboud hast..do kinst dochs neat mear…En dan wat se der allegearre noch by roke..
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!