in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Johan: Is dyn poes fuortrûn, Lau? Marie: Och, dat bist makket even in kuierke, ju. Hy is sa werom. At er honger krijt, kloppet er fansels op’e doar. Docht it baaske ek altyd.
Hedwig: Mefrou van Zeil, it is freeslik. Der sit in wyld, libbensgefaarlik bist, flak neist ús tinte.
Jane: Wy sitte op in boerecamping yn Nederlân. Dêr binne gjin tigers, oaljefanten of bearen. It kin net heel gefaarlik wêze.
Hedwig: Vikki hat it sels sjoen. In knoffel fan in bist. Mei tosken, ôfgryslik. En klauwen…
Sy:
hy draait de kraan ticht
slacht in grutte handoek om har hinne
begjint har drûch te wriuwen
Hy:
sa’st in keal drûch wriuwst
nei de berte
Isa: Psychiaters ha altyd rare âlders. Patty: Hienen dy fan dy rotte tosken? Isa: Nee, mar ús heit wie toskedokter, dat telt ek en syn âlders, no dat wie treurich yn dy mûlen hear.
Jessica: Nee! Hast wer deselde jurk kocht! Betty: Nee! Is dat net grappich! Jessica: Do dochst it mei opsetsin. Dan kin net oars. Betty: Hy wie yn de útferkeap. Ik kin toch ek net witte datsto persys deselde hast. Oars hie ik wol in oare kleur nommen. Jessica: Makket fierder ek neat út. Mei ik Bob oan dy foarstelle?
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!