in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Karel: Prommen. Ik moat eh…prommen ha.
Frits: Prommen?
Karel: Prommen ja. Drûge of op sop. En neffens my hienen wy se noch yn’e kuolsel. Mar ik kin se net fine.
Frits: Prommen. Prima! Prima! Sil ik freegje! Bliuw hjir!
Frou: Wy hienen it oer dy en Cheung. Man: Ja, dy skattige Cheung. Hy is sa lyts, hy past yn de kofferbak fan dyn C1. Frou:Yn de kofferbak fan myn auto? Hoe witst dat? Man:Hy wie mei it ôfrûne wykein. Frou:Cheung wie mei, nei Grins, it ôfrûne wykein? Man: Ja, ik koe him sa lang net misse.
Guy: Sis noait mear soks datst by my wei giest. Begrepen? Ast my oait foar skut setst troch fuort te rinnen, dan brek ik dy de poaten. Wolst dat leaver? En dan sil ik dyn gesicht sa ferbouwe dat der noait mear in fint nei dy sjen wol.
Isa: Psychiaters ha altyd rare âlders. Patty: Hienen dy fan dy rotte tosken? Isa: Nee, mar ús heit wie toskedokter, dat telt ek en syn âlders, no dat wie treurich yn dy mûlen hear.
Jean-Pierre: Hee, wêr hast dy wei? Dy sykje ik! Oeral útferkocht.
Dorus: O dy binne noch fan foarich jier.
Jean-Pierre: Mar dan yn in oare kleur.
Nelie: Ik ha ûnmooglike fuotten.
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!