in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Kate:Hy sei ek dat wy gjin foarbarige konklúzjes lûke moasten. Miskien moatte wy it allegearre opskriuwe.
Jacob: (tsjin Liesbeth) Goed mefrou, no kinne jo him in gesellige jûn besoargje!
Liesbeth: Ik tocht, dat hy my in gesellige jûn besoargje soe!
Jacob: No ja, meitsje jim der tegearre in gesellige jûn fan. In hapke ite.. wat drinke en dan…(lûkt it bêd nei ûnderen) Joepie!
Betty: Hast dat noch útsjoen? Kaam gjin ein oan. Wat in ellinde allegearre. Wat in depresje. Mar moai ferhaal oer dy houtdowen. Fûn ik in moai ferhaal. (Victor swijt) Asto tinkst dat ik hjir mei rûzjesykjende buorlju en in keardel dy’st wol troch it húske spiele kinst, twa wike op dizze berch sitten gean, dan hast it mis.
Frou: Och, do witst wol, do hast fan dy kofferkes mei oan de iene kant papieren en oan de oare kant dyn nachtguod. En dan is der noch in sydfak. Hawar, ik sjoch yn dat sydfak. En wat sjoch ik yn dat sydfak? In swimbroek. Sa’n hippe, giel streepte tanga en in giel T-shirt. No, dan tinkst toch: hin??? Ja, dat tocht ik doe ek hear.
Aal: It is dyn eigen skuld. Hiest dy ferrekte hoanne mar thús litte moatten. No hast wer hielendal gjin oandacht foar my. Boppedat misse de hinnen him ek noch.
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!