in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Louis: Der kaam in âlde nicht mei in mjitlint. Bûtenkant foet, binnekant foet. Binnekant foet fûn er prachtich. Hat er wol seis kear oerdien. Claire: it sit, as wie’t foar dy makke.
Syn jûn is wer goed. No ja,sa lang at er my mar net út’e krante foarlêst (de man laket om in stikje dat er lêst) O, hy is al oan’e strip ta. Dat laitsjen wie foar my bedoeld.Moat ik him freegje wat der te laitsjen falt. No, dat doch ik dan moai net
Helen: Bist fallen?
Richard: Nee, ik bin foar de lol op’ e flier lizzen gien
Helen: Dit kin sa dochs net? Wêrom fregest Lizzy net wer? Asto dyn ekskús oanbiedst dan wol se bêst..
Richard: Nee
Theo: dat ek noch. No ja, dat is miskien ek mar better. Witst wat, do kinst wol op de útfanhûzerskeamer. Ikha moarn hiel wat út te lizzen, mar dat moast ik dochs al. Ik sil my der op de ien as oare wize wol trochhinne slaan.
Ronald: Dan moatte wy lid wurde fan de kabouters, is’t net sa? (hy laket) Sidney: (laket it langst) Ja, in goed idee. Lid wurde fan de kabouters (hy laket) Moast tsjin Dick sizze. Dy komt net mear by. Geoffrey:(nei in skoftke) In pear moaie skonken. Ronald: Ja. Sidney: Dick? Geoffrey: Syn frou. Sidney: Lottie? O ja. Witst, ik leau net dat se my oait opfallen binne.
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!